Historia przedszkola
Historia przedszkola
„Moje przedszkole to mój drugi dom
Bo stawia na Mnie
Na moje szczęśliwe dzieciństwo
I na mój wszechstronny rozwój”
Osoby zatrudnione w naszym przedszkolu
w latach 1946 – 2026
DYREKTORZY
NAUCZYCIELE
PRACOWNICY OBSŁUGI
Agnieszka Lipczak
Anastazja Reinbecka
Gertruda Kleischmidt
Ludwika Szabat – Kierzk
Wiesława Maliszewska
Maria Holec
Sabina Pogocka
Krystyna Bednarek
Teresa Stepancewicz
Urszula Boroń
w-c dyr. Danuta Kotur
w-c dyr. Jolanta Jabłońska
Gabriela Pikulik
w-c dyr. Aleksandra Józefko
Agnieszka Lipczak
Ludwika Szabat - Kierzk
Wiesława Maliszewska
Sabina Pogocka
Barbara Gliszczyńska
Helena Pawłowska
Grażyna Zasowska
Krystyna Gródecka – Kuchar
Alicja Strzelczak
Teresa Pleban
Maria Pęcherzewska
Brygida Bettin
Jolanta Ciesiółka – Jabłońska
Małgorzata Szymańska
Danuta Martin – Baczyńska
Mirosława Leszczyńska - Matysiak
Maria Hnatczak - Rydzyńska
Izabela Schnarbach – Piwowarska
Gabriela Bieniek – Pikulik
Tamara Szoska
Urszula Boroń
Lidia Grochowska – Kobylińska
Hanna Janiak
Joanna Kwiecień
Renata Szymczak
Miedzielska Maria
Henryka Ritter
Aldona Charmarczuk
Danuta Kotur
Aneta Gortat
Marzenna Domek
Gertruda Sierszyń
Sylwia Kasprzyk
Barbara Wiśniewska
Danuta Wrzeszcz
Monika Synak
Kamila Siutkowska
Tomasz Gręba
Dorota Romanek
Magdalena Glugla
Paulina Benarczyk -Gierlach
Aleksandra Józefko
Marta Szczęśniak -
Jolanta Kaczmarek
Karolina Kowalska
Mirosława Manikowska
Paulina Kowalska
Alicja Lender
Alicja Tessmer
Elwira Pawłowska
Agnieszka Zalewska
Aleksandra Baliniak
Celestyna Prekop
Maria Turzyńska
Maria Krauze
Zofia Szabat
Agnieszka Briszke
Agnieszka Błaszkiewicz
Teresa Martin
Elżbieta Kozłowska - Dubaj
Urszula Kwaśniak - Linek
Teresa Szubert
Jadwiga Babińska
Jadwiga Dopytała
B. Ruszkowska
Krystyna Sikorska
Krystyna Artkowska
Janina Balcer - Judzińska
Bernadeta Kissler – Klimek
Wanda Gapska
Elżbieta Słomka - Dąbrowska
Anna Czarnota - Martin
Łucja Gnott
Danuta Błaszkiewicz - Wasilewska
Józef Pogocki
Renata Dubaj
Agnieszka Niemczynowicz
Helena Falkowska
Barbara Pydyn
Marian Stoltzman
Bolesław Syska
Anna Jagusz
Bolesław Syska
Joanna Kirchhoff
Władysław Wasilewski
Anna Nawrot
Małgorzata Banach
Mariola Prekop
Zdzisława Kaczmarek
Roman Pydyn
Dorota Kaca
Joanna Dropiewska
Katarzyna Michońska
Krystyna Wiśniewska
Mariola Pempera
Anita Falgowska
Marta Wiśniewska
Angelika Kolus
Dorota Nieżorawska
Małgorzata Bednarczyk
Sylwia Stępień
Joanna Cichoń
Natalia Dopytała
Malwina Glugla
Przedszkole to samodzielna instytucja opiekuńczo – wychowawcza dla dzieci
w wieku od trzech lat do rozpoczęcia obowiązku szkolnego, wspierająca wychowanie rodzinne.Zadaniem przedszkola jest zapewnienie dzieciom opieki oraz wielostronnego rozwoju psychofizycznego
i społecznego, a tym samym przygotowanie ich do osiągnięcia dojrzałości szkolnej.Prototypem przedszkoli były ochronki, których powstanie spowodowała sytuacja szybkiego rozwoju przemysłu
i związanego z nim zapotrzebowania na pracę kobiet w XIX wieku. Nie były to typowe placówki wychowawcze, lecz „przechowalnie” dzieci zaniedbanych społecznie.Pierwszą ochronkę powołano do życia w 1837 r. w Warszawie w wyniku starań warszawskiego kupca i filantropa T. Janikowskiego. Wkrótce powstała druga, im. Dr Malcza, następna zaś dla sierot im. S. Jachowicza. Nad pracą pedagogiczną ochron czuwał pedagog T. Nowosielski, który znał zasady działalności zakładów wychowawczych dla małych dzieci w różnych krajach europejskich. Ochronki powstawały nie tylko w polskich miastach. Pionierską rolę w organizowaniu ochron wiejskich odegrał filozof i działacz społeczno – polityczny A. Cieszkowski. W 1842 r. opublikował broszurę pt. „Ochrony wiejskie”, w której zwrócił uwagę na złe warunki, w jakich wychowują się dzieci na wsi oraz zaakcentował pozytywne strony rozwoju ochron wiejskich i ich znaczenie dla wychowania i opieki nad wiejskimi dziećmi. Istniejące w Polsce do czasu uzyskania niepodległości instytucje przedszkolne miały dwojaki charakter, jedne z nich, tzw. ochrony, były oparte na działalności filantropijnej i spełniały przede wszystkim funkcje opiekuńcze wobec dzieci matek pracujących. Obok nich organizowano instytucje wychowawcze o określonych założeniach pedagogicznych, wzorowanych na rozpowszechniających się na zachodzie Europy ogródkach froeblowskich bądź domach dziecięcych M. Montessori.
Pierwszą próbę uregulowania organizacji i zadań ochron jako placówek wychowania przedszkolnego podjęto na zjazdach nauczycielskich w 1917 i 1918 r. Przedstawiono na nich projekt placówek przedszkolnych o wyraźnie zarysowanych demokratycznych tendencjach. Termin „przedszkole” pojawił się na tzw. „ Sejmie Nauczycielskim” w 1919 r. gdzie znalazł się w projekcie zasad prowadzenia placówek wychowawczych dla dzieci 4 – 7 –letnich. Oficjalnie termin ten, oznaczający placówki wychowania dzieci w wieku przedszkolnym, wprowadzono w ustawie o ustroju szkolnictwa z 11 marca 1932 r. Ten model przedszkola, bogatszy dzięki wielu zmianom zachodzącym na przełomie minionych epok funkcjonuje do dziś. Opieka, wychowanie, edukacja, a przede wszystkim podmiotowe traktowanie małego wychowanka i zaspokajanie jego potrzeb – to główne zadania przedszkola na początku XXI wieku. Należy pamiętać o tym, że przedszkole jest pierwszym stopniem edukacji dziecka.
Wychowawca w pracy z dziećmi powinien być ogrodnikiem:
„W każdym, bowiem ogrodzie, o który się dba i pielęgnuje, wszystkie rośliny i kwiaty pojawiają się w swoim czasie. Dobry ogrodnik nie będzie się starał zmienić róży w lilię. Będąc, bowiem znawcą swoich roślin i kwiatów wie, że pewne z nich mają potrzebę rozpościerania się, inne zaś kwitną
w pełnym słońcu, a są i takie, które preferują cień. Ogrodnik zachwyca się każda rośliną. Nie wyciąga on roślin po to, by rosły. Pozostawi to działaniom czasu, światła, słońca i wody, troszcząc się jedynie o zaspokojenie wszystkich potrzeb rosnącej rośliny.”(Lucie Ryan)
Rys hisytoryczny Przedszkola Gminnego w Lipce
Przedszkole w Lipce powstało przed II wojną światowa z inicjatywy właściciela Winiarni. Było to przedszkole jedno oddziałowe prowadzone przez siostry zakonne, w którym dzieci mówiły w języku niemieckim. Uczęszczały do niego dzieci pracowników zatrudnionych w Winiarni.
Po wojnie przedszkole ponownie rozpoczęło swoją działalność.
Od 1 września 1946 roku utworzono jeden oddział liczący 28 dzieci z roczników 1942 – 1945, który funkcjonował pięć godzin dziennie (od 900 do 1400).
Roczniki
Ilość chłopców
Ilość dziewczynek
Razem dzieci
1942 r.
5
4
9
1943 r.
2
5
7
1944 r.
4
3
7
1945 r.
3
2
5
RAZEM:
14 chłopców
14 dziewczynek
28 dzieci
Wychowawczynią i zarazem kierowniczką tego oddziału była Agnieszka Lipczak.
W pracy pomagała jej Celestyna Prekop, która pełniła funkcję magazyniera i kucharki. Budynek przedszkola był tylko częściowo wyremontowany. Składał się z kancelarii, dwóch pokoi (sal zajęć) oraz kuchni, a opalany rozwalającym się żelaznym piecem. Oprócz nauczycielki zatrudnione były jeszcze dwie osoby ze względu na to, że dzieci otrzymywały pełne wyżywienie czyli trzy posiłki. Na uwagę zasługuje fakt, że rodzice nie ponosili żadnych kosztów. Niestety, jeśli chodzi o zabawki i pomoce do zajęć to wyposażenie było bardzo słabe.Od tego momentu mury przedszkola wypełnione są gwarem i śmiechem, pełne wspomnień, wzruszeń i przeżyć. To właśnie w tych murach już kilka pokoleń dzieci rozpoczynało swoją edukację. Dla wielu z nich przedszkole kojarzy się z miejscem, gdzie wzięły początek pierwsze ich przyjaźnie, zauroczenia i zainteresowania. Tu rozwijały się pierwsze przejawy ich talentów, a pierwszymi przedszkolakami w naszym przedszkolu byli:
- Born Barbara
- Born Piotr
- Byzdra Jan
- Byzdra Aleksander
- Berendt Lidia
- Dębiec Zenon
- Jasiek Wanda
- Karbownik Krzysztof
- Karbownik Janusz
- Kajewski Andrzej
- Kubicki Jacek
- Lacke Barbara
- Leśniak Czesław
- Leśniak Tadeusz
- Łądkowska Krystyna
- Michalak Ewa
- Mądrzejewski Czesław
- Mądrzejewska Gizela
- Niemczynowicz Natalia
- Paciorek Barbara
- Wrzeszcz Maria
- Wagner Alfons
- Wilk Aleksandra
- Skoda Edmund
- Skobel Tadeusz
- Stanisławska Zofia
- Zawistowska Edyta
- Zenka Danuta
W latach 50 tych zmieniła się organizacja pracy przedszkola. Dzieci zamiast 9 godzin przebywały w nim tylko 5 godzin. Rodzice musieli pokrywać całkowity koszt wyżywienia. Od 17 sierpnia z powodu remontu przedszkola zajęcia, do jego ukończenia, odbywały się
w Gromadzkim Ośrodku Kultury. Dnia 2 września 1974 roku nastąpiło uroczyste otwarcie drugiego oddziału w naszym przedszkolu – grupę starsza i młodszą. Zostało zatrudnionych 2 nauczycieli, kucharka, woźna oddziałowa i palacz. Zmieniła się również odpłatność za przedszkole, była ona zróżnicowana i zależała od dochodów rodziny. W tamtych latach dzieci chodziły do przedszkola również w soboty, zmieniło się to w miarę upływu czasu, na jedną sobotę pracującą. Tak, więc dzieci z rodzin wielodzietnych o niskim dochodzie z wyżywienia korzystali za przysłowiowe „parę groszy”.Lata 80-te to dla przedszkola kolejne zmiany. Przedszkole podlega Inspektoratowi Oświaty i Wychowania. Od września 1981 roku funkcję Inspektora sprawował p. Ryszard Pacholik, a zastępcą była p. Krystyna Redzimska, która dbała o placówki przedszkolne od strony organizacyjnej i merytorycznej. W tym czasie wzrosło szczególne zapotrzebowanie na miejsca w przedszkolu. Wiązało się to z wyżem demograficznym oraz z pracą zawodową przeważnie obojga rodziców. Brak miejsc dla wszystkich dzieci spowodował powołanie społecznych komisji rekrutacyjnych. Kryteria przyjęcia dziecka do przedszkola były określone przez władze oświatowe. Komisje bardzo dokładnie analizowały sytuację dziecka
i jego rodziny oraz decydowały o przyjęciu dziecka do przedszkola. Aby zapewnić jak największą liczbę miejsc, podjęto decyzję o rozbudowie przedszkola. W październiku 1986 roku inwestycję zakończono. Przedszkole wzbogaciło się o dwie sale dydaktyczne, nową łazienkę, pokój nauczycielski. Zapewniono miejsca dla 75 dzieci, ale i w ówczesnych czasach było to za mało. Z braku miejsc wiele dzieci nie mogło uczęszczać do przedszkola.Zgodnie z postanowieniami ustawy o samorządzie terytorialnym z dnia 10.05.1990 przedszkola stają się zadaniem własnym gminy. W związku z uchwałą od września tego roku gminy na swoim terenie kierują działalnością przedszkoli. Niestety gminy bardzo ubogie
o dużej stopie bezrobocia nie są w stanie utrzymać placówek przedszkolnych i dlatego
„w ramach oszczędności” zmniejsza się liczba oddziałów. Często też ze względów finansowych czas pobytu dziecka ulega skróceniu z dziewięciu godzin do pięciu.W tych latach w przedszkolu w Lipce funkcjonują cztery oddziały przedszkolne
(1 oddział dzieci 3,4 letnich, 1 oddział dzieci 5 letnich, 2 oddziały dzieci 6 letnich, a w niektórych latach nawet 3 oddziały dzieci 6 letnich). Pracowało w nim 7 nauczycielek wraz
z dyrektorem, 4 woźne oddziałowe, pomoc dla nauczyciela w grupie najmłodszej, kucharka,
2 pomoce kuchenne, intendentka, konserwator – palacz.Z dniem 1 września 1997 roku uległa zmianie odpłatność za przedszkole. Rodzice oprócz odpłatności za wyżywienie, a mający dzieci na więcej niż 5 godzin, zobowiązani byli do zapłacenia opłaty stałej tzw. „czesnego”.
Z dniem 1 września 1999 roku zgodnie z uchwałą Rady Gminy z dnia 28 czerwca 1999 roku, Przedszkole w Lipce stało się Przedszkolem Gminnym w skład, którego weszły: Przedszkole Publiczne w Scholastykowie, Przedszkole Publiczne w Wielkim Buczku, Oddział zerowy w Batorowie - przedszkola te stały się oddziałami zamiejscowymi. Niestety oddział zerowy w Batorowie funkcjonował tylko do końca czerwca 2005 roku.
W myśl kolejnej uchwały Rady Gminy z dnia 28 lutego 2006 roku oddział zamiejscowy Przedszkola w Scholastykowie został przeniesiony do Zespołu Szkół w Łąkiem, gdzie funkcjonuje do dziś, jednak od 1 września 2007 roku podlega już pod Zespół Szkół w Łąkiem.
W roku szkolnym 2011/2012 placówka ze względów lokalowych nie była w stanie przyjąć do przedszkola wszystkich dzieci, a tym samym sprostać potrzebom rodziców. Dzięki ich zaangażowaniu, przychylności Wójta i Radnych Gminy Lipka oraz pomocy ze strony p. dyr. U. Boroń powstał dodatkowy oddział przedszkolny przy Szkole Podstawowej w Lipce.
Ostatnie lata to duże zmiany w wyglądzie naszego przedszkola, dzięki władzom
a przede wszystkim staraniom dyrektora i grona pedagogicznego oraz pracowników obsługi zmieniono: okna w całym budynku, drzwi wejściowe, w korytarzu położono nową terakotę, zrobiono we własnym zakresie remont pomieszczeń kuchennych (kuchnia wyposażona
w nowy sprzęt), sale dydaktyczne są coraz piękniejsze; we wszystkich salach dzieci mają nowe stoliki i krzesełka, wymieniono wykładziny i meble, zakupiono meble do szatni, stworzono kącik logopedyczny, wyremontowano łazienki dla dzieci. Na plac zabaw został zakupiony nowy sprzęt, który niestety do dziś jest sukcesywnie niszczony.